ΑΡΓΥΡΗΣ ΔΑΛΕΖΙΟΣ - Ο ΡΕΜΠΕΤΗΣ: Δεκεμβρίου 2015

«Τα αφιερώματα της ψυχής»…

του τελευταίου συριανού ρεμπέτη Αργύρη Δαλέζιου

Το 3ο βιβλίο με τίτλο «Τα αφιερώματα της ψυχής μου», του ρεμπέτη μουσικού διασκεδαστή Αργύρη Δαλέζιου, παρουσιάστηκε το Σάββατο 28 Νοεμβρίου στην Έπαυλη Τσιροπινά (πρώην οικία Μάρκου Δάσκου) μέσα σε κλίμα συγκίνησης. Την επιμέλεια του βιβλίου και της εκδήλωσης παρουσίασής του, είχε η εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής Παρασκευή (Σκεύη) Λακαταμίτου, ενώ ποιήματα από το βιβλίο διάβασε η εκπαιδευτικός φιλόλογος Ρούλα Γκορτσά, με σχολιασμό από την επίσης εκπαιδευτικό φιλόλογο Ευαγγελία Μαρίνη. Επίσης, συνόδευσε με την κιθάρα του στην εκτέλεση των τραγουδιών ο Αναστάσιος Δομπρίνης.

της Σπεράντζας Δουράτσου

Ιδιαίτερες στιγμές της όμορφης και λιτής βραδιάς λαϊκής ποίησης, ήταν η παρουσία στο πλευρό του κυρ Αργύρη, του εγγονού του Αργύρη, όπου έπαιξε μπουζούκι αλλά και της Σκεύης Λακαταμίτου, η οποία εδώ και 1,5 χρόνο που γνώρισε από κοντά τον ρεμπέτη δάσκαλο, εκπλήρωσε το μεράκι της να μάθει ντζουρά, και έπαιξε μαζί τους τη «Φραγκοσυριανή» εισπράττοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού.
Για την κ. Λακαταμίτου έγραψε και το παρακάτω ποίημα το οποίο είναι το τελευταίο στο βιβλίο του:

Μια ρεμπέτισσα από την Κύπρο
Μπήκε στο δικό μου κήπο
Να τη μάθω οργανάκι
Διάλεξε το μπουζουκάκι

Του χαϊδεύει τις χορδές του
Τη μαγεύουν οι πενιές του
Τις κτυπάει με την πένα
Και μαγεύει τον καθένα

Μες το Κυβερνείο παίζει

Κι ο καθένας τη χαζεύει
Βλέπουν το Παρασκευάκι
Να τους παίζει μπουζουκάκι

Έχει δάσκαλο τον Αργύρη
Τον ψαρά καραβοκύρη
Που την έμαθε μπουζουκάκι
Και της έφυγε το μεράκι

Την εκδήλωση χαιρέτισαν ο αντιδήμαρχος Αλέξης Αθανασίου, ο οποίος και πρόσφερε αναμνηστικό στον κ. Δαλέζιο και ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ποσειδωνίας Μάρκος Ρούσσος, ο οποίος με ιδιαίτερη συγκίνηση αναφέρθηκε στον γείτονα και συμπατριώτη του. Παραβρέθηκαν επίσης ο δημοτικός σύμβουλος Μάρκος Πρίντεζης καθώς και πολλοί φίλοι, γνωστοί και συντοπίτες του τιμώμενου.
Διανύοντας την όγδοη δεκαετία της ζωής του αξιώθηκε να δει τα παιδιά του και τα εγγόνια του να ακολουθούν τα μονοπάτια της μουσικής που εκείνος τους δίδαξε, αλλά και να εκδώσει με τη βοήθεια ανθρώπων που τον στηρίζουν, 3 βιβλία με ποιήματα δικά του, τα περισσότερα εκ των οποίων έχει κάνει τραγούδια, χαρίζοντας τα απλόχερα στις παρέες που θα βρεθούν σε κουτούκια της Ποσειδωνίας και ιδιαίτερα στο «Κυβερνείο». Να θυμίσουμε για το 1ο βιβλίο είχε βραβευθεί από τον τέως δήμαρχο Ποσειδωνίας και μετέπειτα Αντιπεριφερειάρχη Τζώρτζη Μακρυωνίτη σε ειδική μουσική βραδιά, παρουσιάζοντάς το και διανέμοντάς το δωρεάν. Τα έσοδα από τα βιβλία του θα δοθούν σε ευαγές ίδρυμα δικής του επιλογής. Το νέο του βιβλίο με τίτλο «Τα αφιερώματα της ψυχής μου» τυπώθηκε από την "ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ"

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε το 1934 στο Σκαλί της Απάνω Σύρας. Μεγάλωσε μέσα σε φτώχεια, δυστυχία και κακουχίες. Όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος του ’40 αναγκάστηκε να σταματήσει το σχολείο, αν και είχε πάει μόνο ένα μήνα! Ο πατέρας του μεγάλωσε στην Ποσειδωνία στα κτήματα του Μηνά Διακάκη στο Κόμητο, όπου πήρε όλη την οικογένεια για να μην πεθάνουν απ την πείνα.
Το 1945 έφυγαν απ το Κόμητο και πήγαν στην Ποσειδωνία όπου και εγκαταστάθηκαν σε κάτι γκρεμισμένα (βουλιμένα) σπιτάκια. Η ανάγκη επιβίωσης οδήγησε τους πιο μεγάλους εκείνης της εποχής να αναζητήσουν ψευτοδουλειά μέσω της μουσικής, έτσι με καμιά κιθάρα και κανένα μπουζούκι γύριζαν σε γάμους, βαπτίσεις και σε γλέντια σε σπίτια όπου έτρωγαν, έπιναν κανένα ποτηράκι και μάζευαν λίγα λεφτά.

Για τον Αργύρη Δαλέζιο όμως ο ήχος από το μπουζούκι και την κιθάρα έμελε να είναι άγγιγμα ψυχής αφού χωρίς καμία γνώση, αγράμματος και μόνο με την εξάσκηση, κατάφερε να συνεχίσει και να παίζει κιθάρα αρχικά κοντά σε μπουζουξήδες , ενώ ταξίδεψε ακόμα και μέχρι την Άνδρο και τη Μύκονο από ανάγκη. Εκεί, στη Μύκονο, συνάντησε τον μεγάλο Μάρκο Βαμβακάρη, ξάδελφο του, μένοντας μαζί του και μαθαίνοντας πολλά πράγματα γύρω από τη μουσική αλλά πάντα πρακτικά.
Αν και ο μεγάλος Μάρκος Βαμβακάρης του πρότεινε να πάει μαζί του στην Αθήνα, εκείνος προτίμησε να μείνει στη Σύρο, αφού του είχε κλέψει την καρδιά η όμορφη Μαρία, η γυναίκα που αγαπούσε και που την έκλεψε για να την παντρευτεί και τα κάνει τα δύο του παιδιά. Έτσι η Μαρία έγινε η καπετάνισσα όχι μόνο του καϊκιού του αλλά και της ζωής του. Παράλληλα με το ψάρεμα ως βιοποριστικό επάγγελμα ο κυρ Αργύρης Δαλέζιος ασχολήθηκε με την μεγάλη του αγάπη τη μουσική, παίζοντας σε πολλά μαγαζιά της Σύρου και γνωρίζοντας κόσμο κάθε λογής, φτωχούς και πλούσιους, άσημους και διάσημους, οι οποίοι τον αγάπησαν πραγματικά γιατί ήταν καλός διασκεδαστής και άνθρωπος.